Schaduwzijde

De kleuren om ons heen beginnen langzaam te veranderen. De toppen van de berken kleuren geel, oranje en hier en daar zelfs een tintje rood. Het voelt als de dag van gisteren dat we de lente in wandelden. Nu maakt de zomer plaats voor de herfst. Althans in Lapland of liever Samenland [1]. De naam zegt het al. Het land van de Samen. Deze oorspronkelijke inwoners zijn constant onderweg, in beweging. Ze leven, zoals dat heet, een nomadenbestaan. Wat dat betreft, kunnen we ons daar op dit moment wel mee identificeren. Onderweg en in beweging. Zo bewegen wij ons via Lapland naar Estland voort.

We zijn nog niet goed en wel onderweg of de eerste twee rendieren passeren ons pad. Nogal verrast door de halsband besef ik mij dat ze ‘off duty’ zijn. Het duurt nog even voordat het december is en de rode neus terug moet worden opgezet. Later leerde ik dat er in Zweeds Lapland geen wilde rendieren zijn. Alle 60.000(!) rendieren hebben een eigenaar.

Lapland laat me tevens denken aan het verhaal van Haasje en Rammelaar. Een kerstverhaal dat ik in mijn kindertijd maar al te graag luisterde. Dit cassettebandje werd zelfs tijdens mijn middelbare schooltijd zo af en toe onder het stof vandaan gehaald. Het verhaal brengt me terug bij een gevoel van zorgeloosheid.

Zorgeloos. Dat ben ik al lang niet meer.
Ik maak me druk over van alles. Grote en kleine zorgen. Voornamelijk kleine zorgen die mijn hoofd veel groter maakt. Zo maak ik me druk over de kracht van de golven, mijn tweede kopje koffie en de zachte berm langs de weg. Deze zorgen gaan niet zozeer over deze op zichzelf staande dingen. Eerder over wat er zou kunnen gebeuren. Het zijn mijn gedachten die de werkelijkheid overschaduwen. Wanneer ik in het donker blijf staan, wordt elk beetje zonlicht weggenomen. In het donker is het lastig om te relativeren. En relativeren heb ik nodig om mijn angsten, die zich verpakken in grote of kleine zorgen, aan te gaan en te overwinnen.

Ik hou van het schaduwspel dat alleen de zon, het licht, teweeg kan brengen. Want zodra ik in de zon ga staan, verkleint mijn schaduwzijde. Zo surf ik in The Arctic, geniet ik van mijn tweede kopje koffie en ontspannen mijn billen zich iets meer tijdens de rit naar de Baltische Staten. 

[1] De naam komt van Sápmi; het land van de uitgestrekte vlaktes. Een gebied dat zich uitspreid over vier landen: Zweden, Noorwegen, Finland en Rusland.