Routine

Het is 07:00u en de wekker gaat. Het felle ochtendlicht piept tussen de gordijnen de ruimte binnen. Het is al uren lang licht. Ik wil meteen opstaan, maar Nelleke hoopt dat ik zo lang mogelijk snooze. Tijd om te kijken of de desem gedurende de nacht z’n werk heeft gedaan. Wanneer ik onder de theedoek kijk, zie ik een mooi gerezen bolletje boule blanche liggen. Oven aan en bakken maar. Ondertussen bereidt Nelleke zich voor op een ochtendmeditatie. Ik lees, maal de koffiebonen en doe een buikspierkwartier. Nog even skinnydippen in het zoete water van het bergmeer of het zoute water in het fjord, voordat we aan onze rijkgevulde ontbijttafel plaatsnemen. Het is onze routine aan het worden, deze heerlijke start van de dag.

Gevoelsmatig is dit avontuur begonnen als een vakantie. Van het regenachtige Nederland, via de besneeuwde toppen van de Franse Pyreneeën naar de zonnige stranden van Catalonië. We deden wat we kenden. Met een geringe vorm van contact met de omgeving, met de kennis van nu. Het vakantiegevoel maakte plaats voor een ware reis tijdens de Camino del Norte en de WWOOF [1] in Portugal. We stapten uit onze comfortzone en maakten echt contact. Contact met de mensen en met het land. Na een korte intermezzo belandden we in Scandinavië waarbij alles steeds vanzelfsprekender lijkt te gaan. Vanzelfsprekend, met vastigheden en in balans. Het gevoel dat een vakantie overging naar een reis welke nu overgaat naar een levensstijl.

Wat voor mij helpt is het hebben van routine. In ons geval een routine die bijdraagt aan onze vitaliteit. Dingen doen omdat we weten dat ze wat opleveren. Ook wanneer deze dingen niet altijd direct aangenaam zijn. Voor mij draagt deze routine bij aan mijn stabiele basis. En vanuit die basis voelt het ontzettend krachtig om keuzes te maken. Keuzes over de intentie van de dag. Keuzes over de rest van ons avontuur. Keuzes voor de tijd wanneer we weer terug in Nederland zijn.

Ik ben dankbaar voor het inzicht wat een stabiele basis voor mij betekent. Een basis waarop ik altijd kan terugvallen wanneer er iets onverwachts gebeurt. Een tegenvaller, een onzekerheid of een pijn. Het geeft me veel rust om te weten wat ik qua liefde en gezondheid minimaal nodig heb. Het motiveert me te blijven investeren in mezelf en de relaties die me lief zijn. Alles waar je duurzaam mee wil omgaan heeft aandacht nodig en wat je aandacht geeft groeit. Daar geloof ik echt in.

Ik kijk er naar uit om die stabiele basis mee terug te nemen naar ons thuis in Breda. Het gaat me vast helpen om de snelheid van het leven baas te blijven. Baas over mijn leven. Dingen blijven doen die me wat opleveren. Ook als ze minder aangenaam zijn. Ik kijk er naar uit om met hernieuwde energie een routine te creëren die zo voelt als deze. Een routine die bijdraagt aan een stabiele basis.

[1] WWOOF staat voor World Wide Opportunities of Organic Farming. We hebben hier 2 weken vrijwilligerswerk gedaan bij “O Mundo Mais Maravilhoso”.